Ochrona zdrowia w Polsce 2020 – Scenariusze funkcjonowania systemu opieki zdrowotnej po wdrożeniu usług e-Zdrowia

raport Instytutu Mikromakro

W ramach naszego strategicznego programu  „Społeczna akceptacja technik informacyjnych i komunikacyjnych”, zajęliśmy  się problematyką zastosowania narzędzi ICT w organizacji systemu ochrony zdrowia, będącego jednym z podstawowych obszarów polityki społecznej państwa. W programie „Perspektywy rozwoju systemu opieki zdrowotnej w społeczeństwie cyfrowym” dokonaliśmy oceny warunków wdrażania Elektronicznej Platformy Gromadzenia, Analizowania i Udostępniania zasobów cyfrowych o Zdarzeniach Medycznych, określanej roboczo platformą P1. Będzie ona dla pacjentów, lekarzy, farmaceutów czy diagnostów podstawowym systemem informacyjno-komunikacyjnym, zapewniającym dostęp do zasobów informacji przechowywanych i przetwarzanych w jednostkach ochrony zdrowia. Nie ma wielkiej przesady w stwierdzeniu, że jest to obecnie jeden z najważniejszych systemów informacyjnych tworzonych przez państwo.

Programowanie procesów zmian w sektorze publicznym wymaga zwykle uwzględnienia wielu złożonych okoliczności i czynników. Potrzebna jest również komunikacja z szerokim kręgiem uczestników analizowanych systemów, reprezentujących środowiska o zróżnicowanych poglądach i odmiennych interesach. Obecnie szeroko stosowaną na świecie metodą opisywania i charakteryzowania prognoz jest opracowywanie scenariuszy.

Do budowy scenariuszy i opisu głównych problemów związanych z realizacją Platformy P1 posłużyliśmy się metodą intuicyjną, tzw. spojrzeniem z przyszłości, pokazującym wydarzenia tak, jak byśmy żyli już w 2020 r. Skupiliśmy się na identyfikacji ewentualnych, nieprzewidzianych w projekcie zdarzeń, jednak bez analizy poszczególnych opcji strategicznych.

Celem realizacji projektu P1 nie jest  stworzenie nowej supersieci teleinformatycznej, która stałaby się rezerwuarem wrażliwych lub intymnych informacji o stanie zdrowia obywateli. Dane medyczne są chronione tajemnicą lekarską.  Do związanych z tym regulacji musi być dostosowane również działanie, wykorzystywanych w opiece zdrowotnej, systemów teleinformatycznych. Nawet po uruchomieniu platformy P1 dane medyczne pozostaną i będą chronione tam, gdzie zostały wytworzone. Bezpośrednio poprzez system po uwierzytelnieniu uprawnień za zgodą pacjenta będzie można pozyskać tylko podstawowe informacje na temat zdarzeń medycznych (kiedy i gdzie miały miejsce, czego dotyczyły). Udostępnienie danych medycznych z systemów, w których będą przechowywane, będzie każdorazowo wymagało zgody pacjenta.

Zaufanie pacjentów jest podstawowym warunkiem powodzenia działań na rzecz uporządkowania obiegu informacji w ochronie zdrowia, pozwalającego stopniowo odchodzić od papierowych recept, zaświadczeń, skierowań i potwierdzeń.

Uruchomienie platformy P1, jako prostego, bezpiecznego, zestandaryzowanego narzędzia komunikacyjnego, powinno ułatwić reformowanie i unowocześnianie ochrony zdrowia w naszym kraju. Od strony technicznej platforma P1 powinna stać się wkrótce narzędziem do wprowadzania do powszechnego użycia dziesiątków aplikacji tele-medycznych, z których będą mogli korzystać pacjenci.

W prezentowanym raporcie nie odnosimy się do technicznych aspektów budowy i funkcjonowania systemu ani do modelu finansowania projektu. Nie jest to przedmiotem tego opracowania. Skupiliśmy się na analizie czynników rynkowych i politycznych.

Z przeprowadzonych przez nas wywiadów i analiz wynika kilka ogólnych, podstawowych rekomendacji dla sposobu i zakresu rozwoju systemu informacyjnego ochrony zdrowia:

 

(i)  Należy stosować otwarte standardy nie tylko dlatego, by zapewnić interoperacyjność między już działającymi systemami lokalnymi i specjalistycznymi, ale również po to, by otwierać rynek na innowacyjne, niezależne aplikacje telemedyczne, które w przyszłości będą mogły być użyteczne zarówno dla pacjentów jak i lekarzy.

 

(ii)  Obecne nieusystematyzowanie danych medycznych, w różnych placówkach systemu ochrony zdrowia nie jest trwałą przeszkodą ani w rozpoczęciu wdrażana platform informatycznych, ani wprowadzania innych reform i nie powinno być pretekstem do odsuwania decyzji o uruchomieniu projektu.

 

(iii)  Kwestie standaryzacji, a także dostępu do danych wrażliwych,  w tym ochrony prywatności, powinny być monitorowane na bieżąco w trybie grup roboczych i konsultacji, by zapewnić zdolność szybkiego skutecznego reagowania.

 

(iv)  Należy poprzeć, wypróbowaną już z powodzeniem, ewolucyjną strategię wdrażania Platformy P1 poprzez wybrane grupy pacjentów i lekarzy szczególnie zmotywowanych, by stopniowo porządkować obieg informacji o leczeniu i pokazywać wynikające z tego korzyści.

 

(v)  Powodzenie tak złożonego organizacyjnie projektu zależy od pozycji politycznego lidera. Powinien  być on upoważniony do podejmowania strategicznych decyzji i samodzielnych postanowień w kluczowych sprawach, umieć mediować pomiędzy różnymi grupami interesu i mieć zdolność wpływania na instytucje, od których zależy wdrażanie Platformy P1.

 

(vi)  Strategiczne znaczenie ma zakrojona na szeroką skalę kampania informacyjna służąca wyeksponowaniu korzyści płynących z aktywnego udziału w wymianie informacji poprzez Platformę P1. Powinna ona obejmować, przede wszystkim: pacjentów i ich rodziny oraz lekarzy, personel medyczny i administracyjny placówek ochrony zdrowia

 

 

Raport – plik pdf   scenariusze e-zdrowia 2020 – raport Instytutu Mikromakro

 

 

Licencja Creative Commons
Ochrona zdrowia w Polsce 2020 – Scenariusze funkcjonowania systemu opieki zdrowotnej po wdrożeniu usług e-Zdrowia, Raport Fundacji „Instytut Mikromakro” by Instytut Mikromakro, Antoni Bielewicz, Borys Czerniejewski, Sławomir Kosieliński, Piotr Rutkowski is licensed under a Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska License.
W oparciu o utwór dostępny pod adresem www.mikromakro.pl

Related posts: